Impressies over I-day 2008

De puntjes op de i

Gisteren was er even geen post, want Merel en ik waren aanwezig op de "I-Day". Voor de niet-kenners onder u: de "I-Day" is een dag waarop illustratoren, studenten, liefhebbers samentroepen om te debatteren, lezingen bij te wonen, kennis uit te wisselen, mysterieuze samenzweringen te voltrekken. Het VIC (de Vlaamse Illustratoren Club) wordt getrokken door een bende enthousiaste illustratoren die er geen genoegen mee nemen op hun individuele tekeneilandje te blijven kniezen. Het Heilige Doel is de eilandjes te verbinden, en zo de samenhang en professionaliteit te verhogen. Niet eenvoudig, omdat illustratoren toch vaak alleen bezig zijn, en niet zelden enige vorm van verlegen - of geslotenheid vertonen. Het kan dus maar helpen! Dankuwel VIC.

Deze I-Day stond in het teken van de digitale illustratie. Brandend actueel denk ik zo. De dag begon met een reeks Masterclasses, waarvan ik de sessie "Illustrator" volgde. Sebastiaan (Van Doninck) zorgde voor de invulling. Bepaald niet simpel, want er zijn er die nog nooit een tekentablet voor ogen gehad hebben, laat staan het programma Illustrator. Voor anderen is het dan weer een eenvoudige klik maken - en hoppa. De beamer zag de I-Day niet zo zitten, maar soit. Zondagsrust voor iedereen. Niet voor ons: programmaatje aan en schetsen maar. Sebastiaan had het goed bekeken: de informatie was concreet, en iedereen kon op zijn niveau aan de slag. Wordt de volgende Jan Bosschaert een digitaaltje?

In de namiddag enkele demosessies van de Adobe-predikanten. Aansluitend op mijn masterclass ook maar gekozen voor Illustrator. En inderdaad; er is veel mogelijk. Maar toch… Die "maar toch" kwam aan bod in een debat. Niet de minsten, die daar neergestreken waren. Prof. Rik Pinxten (antropoloog), Ted Van Lieshout, Pieter Gaudesaboos en Otto "Jimmy" J. Seibold (USA), om te praten over de (on)zin van de digitale illustratie. Verliezen we bepaalde tradities en diepgang in ons digitale tijdperk? Wat met het aura van het "origineel"? Biedt de computer echt een meerwaarde, of gebruiken we het medium gewoon om sneller en commerciëler te kunnen werken? Het publiek was actief betrokken in het debat. Zelfs Jimmy - of was het nu Rudy? - ging vlot mee. We kregen al een voorsmaakje van zijn zin voor relativering…

Rudy J. Seibold (of dan toch maar Tony) is een van de pioniers wat betreft digitaal illustratiewerk. Het was duidelijk dat veel I-Day-bezoekers speciaal voor hem naar de Hasseltse PHL waren afgezakt. Al sinds eind jaren '80 maakt Seibold zijn illustraties op computer. Zonder schets, voorstudie of whatever. Op geheel psychedelische wijze werd zijn lezing ingeleid met rookpluimen en een synthesizer. Wat die met de zaak te maken hadden zal mij een raadsel zijn, en de man zelf waarschijnlijk ook. De zondagsrust werd nog steeds gerespecteerd door de PHL-beamers, en dus moesten we het met Tony zelf stellen.

En dat was gelukkig méér dan voldoende. De man wauwelde zich op hilarische wijze - maar mét glans - door zijn lezing heen. "Misschien maar goed", dacht ik, "dat die beamer het niet doet", want "off te record" kom je vaak meer te weten dan bij een gerepeteerd kunstje. Zijn bezoek aan Pixar bijvoorbeeld (komt er een Seibold-animatiefilm?), zijn relatie tot de regering Bush, zijn verhouding tot de computer. Grappig dat een "Illustrator-goeroe" zich geen fluit blijkt aan te trekken van de nieuwste snufjes op dat vlak. Het zal hem worst wezen of u zijn werk in duizendvoud kopieert en verspreidt via Flickr. En dan ontwaakte die beamer plots uit zijn zondagslaapje (dank u Joost!), en werden we getrakteerd op een charmante Keynote-presentatie. De muziek werd op gepaste Seibold-wijze versterkt (u sleurt het spreekgestoelte mét ingebouwde microfoon tot tegen de laptop-luidsprekers en het is feest!), de presentatie was het resultaat van een "woohoo-ervaring" bij het uitproberen van de verschillende overgangseffecten in een eerste kennismaking met Keynote (de Apple-versie van PowerPoint). Ja, beste Ronny J. Seibold, u kan er wat van. Al eens aan een rondje stand-up comedy gedacht? Ik heb er in elk geval van genoten.

Hoorde ik links en rechts wat gemor over de organisatie (in verband met die beamer)? Bedenk dat deze hele I-Day gedragen werd door vrijwillige illustratoren, die kostbare tijd spendeerden aan het uitdenken, opzetten en opbouwen van deze unieke ontmoetingsdag. U mag blij zijn dat dit bestaat. Ik heb zelden met zoveel plezier 15 schamele euro's overgeschreven. En ik hoop dat ik dat nog mag doen. Dankuwel VIC.

Wat heeft meneer Cactus geleerd uit deze mooie dag? Dat ik de "schrik voor het digitale" waarover het panel het had in het debat, niet ken. Integendeel, in mijn opleiding waren de docenten er als de kippen bij om je voor dat scherm te zetten (PHL, de hogeschool met de laptop, weet je nog?). Maar ik werk heel intuïtief. En iets zegt me dat ik niet de hele dag voor een scherm wil zitten. Dat ik er lui van word. En dat ik het zou missen, dat fysieke tekenen: het knippen, plakken, slijpen (ja! slijpen!), spatten, opspannen,… En dat ik het best kan hebben; dat definitieve van papier. Pats, dat is het en niet anders. Te nemen of te laten. Ken jezelf: ik loop verloren als er teveel mogelijkheden zijn.

Maar waarom zou ik de digitale mogelijkheden afschrijven? Ik heb er al teveel mooie staaltjes van gezien om er schrik van te hebben: Pieter (Gaudesaboos), Sebastiaan (Van Doninck), Pietari Posti, Marc Boutavant,… Het kan maar inspiratie zijn. En dat is toch het enige dat telt?

Nu ga ik een Dinosauruskoek eten en heel hard naar buiten rollen, want ik zit alweer veel te lang voor dit scherm!

Benjamin

Even verpozen met een drankje en mensen ontmoeten


James Otto Seibold


Masterclass Painter door Kris Nauwelaerts